Een lekke band. Ik heb er niet vaak last van, maar gister was het zover. 's Ochtends al, maar toen dacht ik dat het verholpen kon worden met simpel weg oppompen, maar de terugweg vanuit school heb ik op een lekke band gefiets. En ja, dan moet je een band gaan plakken. Iets wat ik nog maar één keer eerder had gedaan (ik heb nou eenmaal niet vaak een lekke band :P) en dus wist ik nog maar half hoe het moest. Beginnen om 5 voor 6 en dan toch nog optijd komen voor Catechesatie vind ik best netjes.. (gelukt met enige hulp van deze en gene...)
Goed. Ik maar denken dat die band weer gefikst is, niks aan de hand. Tot ik vandaag het schoolplein af fiets en een klapband krijg. Heel fijn. Maar vader had gisteravond nog zo gezegd dat ik ook nodig een nieuwe buitenband moest, die het nu dus begeven had.. Dus ik loop met wat vriendinnen naar de fietsenmaker, die gelukkig dichtbij is. Kom ik daar één van mij broers tegen. 'Nee je moet je fiets naar het mannetje brengen!' Oh, het mannetje. Ik had al wat vaker van 'het mannetje' gehoord, maar nooit geweten waar die zat. Dus wij 'fietsen' naar 'het mannetje' (een oudere man die fietsen repareert voor de lol en dus zijn hele achtertuin vol heeft staan met fietsen) Hij neemt mijn fiets aan, vraagt niet naar een naam o.i.d., maar morgen is die al klaar. Voor weinig geld.
Ben benieuwd of ik morgen de goeie fiets terug krijg :)
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)

5 opmerkingen:
ik schrok me eerlijk gezegt ook dood (bijna) toen je band klapte.
Heb ik zelf ook 1 keer gehad, en ik dacht dat een of andere minder aardig persoon een rotje tussen men wielen had gegooid....
toch handig, mannen ;)
ja, echt hoor! het mannetje!
en hij kent je broers allemaal..
AAHHHH!!!!
Het mannetje is veeeeet cool! ik weet wie het is:D
ha!
ik ken het mannetje ook!!
kom er tegenwoordig niet zo vaak meer..
als we het over dezelfde hebben dan..
Lydia
Een reactie posten