Uit een eitje kruipt een rupsje, dat op zoek naar eten gaat. Iedere dag eet zij meer en meer en meer en meer en meer en steeds meer... De honger bleef en het rupsje bleef maar eten... (OBESITAS!!)
Op een mooie dag besloot zij een cocon te maken om haar heen, als dat nog lukte met als dr vet rollen. Na veel passen en meten had zij een cocon ter grootte van een voetbal waar zij precies in paste. Zij sloot zijn ogen en viel in een diepe slaap.
Na 2 weken slapen word het rupsje wakker en eet, ja eet, want zij had nogsteeds een beetje honger, en nee zij had geen lindworm, maar zij at zich dus een weg naar buiten.
Toen zij dapper zijn pootjes wilde strekken onder zijn, tot dan toe dikke lichaampje, kwam zij tot de ontdekking dat zij nog maar 4 pootjes had!
'Oh alle appeltjes aan een steeltje!' riep het voormalige rupsje
'heb ik dan zelfs mijn eigen pootjes op gegeten?'
Van schrik viel zij van het blaadje waar zij zijn laatste 4 pootjes op had laten rusten. Voor zij het wist, lag zij niet op de grond, maar fladderde zij met krachtige halen door de lucht. Zij was geen vet, dik en obesitas rupsje meer dat niet op kon houden met eten. Maar zij had zijn dikheid in iets moois gestoken en was veranderd in een VLINDER:D
Het moraal van dit verhaal: Eet veel, eet meer en eet het meest, want ooit zul je veranderen in een vlinder!
Toedels,
Rupsje nooitgenoeg (lees: maaike)
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)

1 opmerking:
Iemand hier heeft echt bizar goeie humor...
Een reactie posten